Ajo eshte nje grua, qe e vetme u ngrit kunder "xha Sulove" te politikes shqiptare, e cila ia mbylli dyert, ndersa britaniket qe prej nje viti e kane anetaresuar ne Partine Konservatore dhe Uellsi e ka punesuar ne Asamblene Kombetare. Doktore e shkencave mjekesore, deri pak kohe me pare numri një në drejtimin e stomatologjisë shqiptare, autore librash, petagoge në Fakultetin e Mjeksisë, por që e ka lënë mënjanë profesionin për politikën. Specializuar ne universitetet me emer si: "Boston University" dhe "George Washington University" (SHBA), "University College London" dhe "Cardiff University" (UK)...

Po cila eshte Mirela Bogdani?

Ajo eshte lindur ne Tirane ne 1966. Natyre shume studioze qe femije (librat dhe studimi kane qene gjithmone pasioni im – thote ajo), sistematike dhe me shume ambicje per arritjen e qellimeve qe i vinte vetes. "Mbaj mend qe qe kur isha ne tetevjecare i vura vetes qellim qe gjimnazin ta mbaroja me "Medaljen e Arte" – kujton ajo. Ishte nje objektiv shume i veshtire ky per t’u arritur sidomos ne gjimnazin "Sami Frasheri", nje gjimnaz shume kompetitiv per kohen, por ajo e arriti. Prindet e saj ishin te dy mjeke dhe sic ndodh ne te tilla raste, deshironin qe Mirela te behej mjeke, keshtu qe profesioni i saj ishte si te thuash i paracaktuar (perjashtim ne familje beri vetem motra, e cila u be juriste). "Ne familjen tone mbizoteronin bisedat per pacientet, semundjet, diagnozat dhe kudo isha e rrethuar me libra e literature mjekesore. Arsye tjeter qe me beri te vazhdoj ne fushen e mjekesise qe se dega e Mjekesise ishte me e preferuara dhe me e kerkuara ne ate kohe, sic e quanin atehere "mbreti i degeve", me e kufizuara ne numer dhe per pasoje shume e veshtire per t’u arritur" – tregon Mirela. Por ne saje te rezultateve ajo u pranua ne Fakultetin e Mjekesise, ne degen e Stomatologjise. Kjo qe paksa zhgenjyese sepse ajo preferonte mjekesine e pergjithshme, por megjithese lendet e stomatologjise nuk e terhiqnin shume, perseri fakultetin e perfundoi me rezultate te shkelqyra.

Pas diplomimit studentja e shkelqyer u emerua ne nje fshat te Lezhes. Mirela kujton: "Ky emerim ishte jo vetem deshperues, sepse ishte hera e pare e largimit nga Tirana, shtepia dhe prindet, por kryesisht zgenjyes duke pare se si u shperblye puna dhe studimi i madh gjate gjithe viteve te fakultetit, i shprehur ne rezultatet e larta. Ishte perballimi i pare me parimet idiote paradoksale te sistemit socialist, qe ai qe punon, investon dhe arrin me shume, meriton dhe shperblehet me pak". Kjo ishte nder shkendijat e para te lindjes se atyre qe me vone do te beheshin parimet dhe bindjet e saj konservatore, te djathta. Shumica e te rinjve qe emeroheshin ne zonat veri-lindore te Shqiperise nga deshperimi dhe mungesa e perspektives per kthimin ne Tirane, kalonin ne depresion dhe pije. Por Mirela vendosi te mos e humbiste kohen kot; studionte cdo mbasdite dhe gjate kohes qe qendroi ne Lezhe, jo vetem u sherbeu njerezve zemermire te Zejmenit, por dha te gjithe provimet pasuniversitare dhe mbrojti dy gjuhe te huaja: anglishten dhe italishten, si dhe filloi te mesoje gjermanishten.

Mirela me sinqeritet tregon: "profesioni si dentiste nuk me terhiqte, e vetmja gje qe me pelqente ishte emri "doktor" dhe bluza e bardhe". Keshtu puna ne profesionin per te cilin kishte studiuar vazhdoi edhe disa vjet ne nje klinike dentare shteterore ne Tirane dhe me pas ne kliniken e saj private. Ne vitin 1994 konkuroi dhe fitoi pozicionin si specialiste e stomatologjise ne Ministrine e Shendetesise. Shume kolege dhe miq u cuditen nga vendimi i saj per te lene kliniken dhe te ardhurat e larta qe te jepte profesioni si dentiste private per te punuar si administratore me nje rroge qesharake shteti. "Perse e more kete vendim" – e pyes? "Instikti me thonte qe po beja dicka te drejte dhe ashtu ndodhi. Kurre nuk u pendova per zgjedhjen qe bera, per ate qe me vone e quaja "divorcin tim te pare profesional", lenien e klinikes per shendetin publik, heqjen dore nga profesioni i mjekut per t’u bere punonjese civile". Viti 1994 ishte koha kur po ndodhnin ndryshime radikale (si ne te gjithe fushat) ne sistemin shendetesor shqiptar dhe stomatologjia ishte i pari sherbim ku u eksperimentua reforma ne shendetesi. Reforma konsistonte kryesisht ne privatizimin e pjeses me te madhe te sherbimit dentar, por per kete duhej ndryshuar teresisht kuadri ligjor, duheshin perpiluar politika e strategji te reja. "Shendeti publik ishte nje fushe relativisht e re per mjekesine shqiptare dhe e keqja ishte se ne fakultetin e mjekesise nuk eksistonte si lende, prandaj shumica e mjekeve qe punonin ne ministrine e shendetesise ne ate periudhe ishin pa njohuri dhe pervoje ne kete fushe, vinin direkt nga klinika si puna ime. Prandaj dhe per mua ne fillim puna ne ministri ishte e veshtire aq me teper qe e mbuloja e vetme kete sektor dhe koincidoi me periudhen e reformave. Megjithate arritem qe brenda nje periudhe rekord (po me shume probleme, kryesisht sociale, meqe sherbimi privat ishte eksperience e panjohur per mjeket shqiptare), te privatizonim 70% e ketij sherbimi, te hartonim ligjin e pare te sherbimit stomatologjik dhe te perpilonim nje strategji bashkekohore per shendetin oral" .

"Cfare mendimi ke per administraten publike  – e pyes "Administraten publike shqiptare e njoh mire sepse punova 9 vjet aty. Kam me shume komente negative se sa pozitive per te. Fatkeqesisht administrata publike ne Shqiperi eshte akoma ne fazen e pare te quajtur administrata e hershme publike (early administration), e cila ka ekzistuar para 150 vitesh ne US dhe ne EuropenPerendimore, karakteristike e se ciles ishin klientelizmi, politizimi i skajshem, nepotizmi, patronazhi e korrupsioni. Nga fundi i viteve ‘90 u aprovua nje ligj per nenpunesit civile, por jo vetem ne menyren si u formulua, por kryesisht menyra se si zbatohet, duket qarte qe nuk po e shnderron administraten shqiptare ne nje administrate weberiane, apo aq me teper ne nje administrate moderne te stilit bashkekohor te "new management". Burokracia shqiptare eshte shume larg asaj te nje shteti qe kerkon te europianizohet. Prandaj dhe vitet e mia te punes ne Ministrine e Shendetesise si per cdo njeri qe nuk ka suport politik apo nepotik, kane qene te mbushura me zhgenjime, frustrime, pakenaqesi ne cdo aspect te punes duke filluar qe nga rekrutimi, emerimi, promovimi i nenpunesve civile e bazuar kjo ne "kritere" politike, nepotike apo korruptive e deri tek menazhimi, eficienca, produktiviteti ne arritjen e objektivave apo kryerjen e reformave. Fatkeqesisht vazhdon te jete e tille". 

Disa vjet me vone kur sektori ku punonte u zgjerua, ajo emerohet Shefe e Sektorit te Stomatologjise. "Posti i drejtimit te nje sherbimi shendetesor ne nivel kombetar ishte nje "big challenge" per mua, jo vetem se isha ne moshe te re (atehere isha 27 vjece), por kryesisht sepse une mund te isha mjeke kliniciste shume e mire, por nuk kisha pervojen dhe arsimin e duhur ne fushen e shendetit dhe te administrimit publik" – kujton Mirela. Prandaj vendosi t’i futej perseri studimeve te cilat do t’i sherbenin per marrjen e njohurive ne karieren e saj te ardhshme dhe profesionin e saj te dyte, si specialiste e shendetit publik. Mirela kujton: "Ne fillim te viteve ‘90 organizata nderkombetare ne kuadrin e programeve te zhvillimit dhe ngritjes se kapaciteteve profesionale ofronin shume bursa per institucionet shteterore shqiptare, keshtu qe edhe ne Ministrine e Shendetesise kishte projekte nga organizata si PHARE, USAID, WB, etj. Po edhe ne kete aspekt teper te rendesishem kandidatet zgjidheshin me kriteret e siperpermendura dhe jo ne baze te aftesive te tyre intelektuale dhe profesionale (per pasoje shumica ishin medioker dhe pa asnje relevance akademike dhe profesionale me bursat qe ofroheshin)". Pas shume kerkesash per marrjen e nje burse te tille, megjithese i plotesonte gjithnje kriteret, Mirela nuk pati fatin te perfitoje asnje prej tyre. Te paret e ministrise kujdeseshin edhe ne kete pike te ofronin njerezit e tyre apo te partise perkatese. Perseri zhgenjim, po ajo vendosi te aplikoje vete direkt ne organizatat nderkombetare dhe universitetet qe ofronin bursa. Pozicioni professional, rezultatet e larta te shkolles dhe njohja e mire e anglishtes bene qe te fitonte rradhazi disa prej tyre. Keshtu kreu disa programe pasuniversitare, fillimisht ne 1995 ne "Boston University" (Boston, USA) per metodat e menazhimit ne shendetesi, pastaj ne 1997 ne "University College London" (Londer, UK) per shendet publik dentar dhe njekohesisht si "research fellow", dhe gjate 1999-2000 ne "George Washington University" (Washington DC, USA) per administrim dhe politika shendetesore. "Perfitimet qene jo vetem akademike dhe profesionale, sepse pata fatin te studioj ne universitete prestigjoze – thote ajo - por edhe me shume, sepse duke jetuar ne metropole te tilla boterore pata mundesine te fitoja nje eksperience te gjere intelektuale, sociale dhe kulturore".

Pas cdonjerit nga keto studime ajo u kthye perseri ne Shqiperi, gje qe, sidomos ne fillimet e viteve ’90, ishte e pazakonte, sepse shumica e studenteve pasuniversitare qe shkonin jashte preferonin te mos ktheheshin. "Perse vepruat keshtu, ishit idealiste apo kerkonit karrieren? - e pyes Mirelen. Ajo pergjigjet: "Sic e kam argumentuar ne nje artikull te shkruar nje vit me pare mbi ‘hemoragjine e trurit’, une nuk i fajesoj keta studente, pasi mendoj qe arsyeja kryesore qe ata nuk kthehen me ne vendin e tyre eshte, vec situates se veshtire politike, ekonomike dhe sociale, fakti qe pas gjithe atij shkollimi, shpesh te marre ne universitete te akredituara neper bote, atyre nuk iu ofrohen oportunitete te duhura punesimi, por perkundrazi vende pune jorelevante apo pozicione jo te pershtatshme per shkollen qe kane bere, dhe shancet jane qe te kene mbi koke (drejtues) njerez injorante me cerekun e arsimimit te tyre, te cilet mbijetojne ne pozicionet drejtuese vetem ne saje te lidhjeve politike, nepotike apo duke dhene ryshfete. E nese kthehen, me diploma deri nga Okxfordi, Harvardi apo Columbia, shpesh bien pre e "kompleksit te inferioritetit" te mediokerve qe qeverisin Shqiperine, te cilet i shohin te rrezikshem per t'u zene vendet, te cilat i kane blere me para ose duke u cjerre mitingjeve, por sigurisht jo duke u shkolluar apo duke konkurruar me aftesite dhe kapacitetet e tyre. Kete gje e kam provuar vete ne shume raste kur pas kthimit nga keto studime dhe shpalljes se ndonje pozicioni te pershtatshem ne Ministrine e Shendetesise, nuk "kam pasur nderin" te fitoja ndonje nga keto poste".   

"Fusha akademike, kerkimet shkencore dhe mesimdhenia kane qene gjithnje nje nga fushat e mia te interesit, prandaj i kam mbajtur gjithnje lidhjet me fakultetin ku studiova" – tregon ajo. Gjate nje periudhe 5 vjecare gjate kohes kur punoi ne ministri Mirela dha mesim si petagoge e jashtme ne Fakultetin e Mjekesise, ne departamentin e Stomatologjise. Gjate 1997- 1998 kreu aty SHPU-ne dhe kreu doktoraturen (e filluar ne UCL) mbi nje studim epidemiologjik kombetar mbi prevalencen e semundjeve orale ne grup-moshat 6-18 vjecare, dhe ne 2001 mori graden "Doktor i Shkencave". Ka marre pjese ne shume konferenca nderkombetare dhe ne disa prej tyre ka mbajtur prezantime qe kane terhequr vemendjen. Ka botuar artikuj ne periodike shkencore vendas dhe te huaj. Ne 1997 shkroi (ne bashkepunim me supervisorin e saj ne UCL) dokumentin politik "Strategjia e Shendetit Oral per Shqiperine", ndersa ne 2001 botoi librin e saj te pare "Prevencioni dhe Shendeti Publik Dentar", tekst per studentet e fakultetit te stomatologjise.

Ne ndryshimet politike te ‘90, si shumica e te rinjve dhe intelektualeve, edhe Mirela isha perkrahese e levizjeve demokrative qe po zhvilloheshin dhe e forces politike qe e perfaqesonte ate, PD, por ne ate kohe kjo konsistonte vec ne pjesemarrjen ne mitingjet e paharrueshme te vitit 90-91 dhe ne diskutimet e zjarrta ne rrethet shoqerore. "Ne vitet qe pasuan dhe kryesisht nga puna ne ‘superstrukture’ fillova te degustohem (s’isha e vetme nder shqiptaret) jo vetem me menyren e qeverisjes se PD ne pergjithesi, por edhe me politizimine tejskajshem, i cili ne institucionet publike, sic e permenda me lart, shprehej ne faktin qe emerimi, promovimi, ngjitja e shkalleve te karieres percaktohej vetem nga afilimi me politiken. Njerez medioker dhe pa shkollimin dhe eksperiencen e duhur beheshi n papandehur ministra e drejtore, nderkohe qe diplomat e CV-te e mira s’hynin gjekundi ne pune. Po behej imperative qe ne menyre qe te fitoje nje pozicion te mire apo te ngjisje shkallet e karieres duhej te merreshe apo angazhoheshene politike. Meritokracirat nuk pinin uje, pra te provojme politiken" – kujton Mirela. "Pra ju nuk e fshihni se në politikë trokitët e udhëhequr nga motivi i pragmatizmit? - e sulmoj me një pyetje të paramenduar. "Nese do te isha futur ne politike ne ‘91 motivet do ishin teresisht idealiste, ne 1998 kur une u bera anetare e njeres prej partive te djathta shqiptare arsyet ishin me shume pragmatike, pra qe politika te mbeshteste karieren. Megjithate edhe ketu kish nje doze idealizmi.

Pse e them kete? PS sapo kish ardhur ne fuqi dhe nga menyra si erdhi shancet tregonin qe do rrintegjate, pra nese do isha 100% pragmatike duhej te isha angazhuar aty, po nuk e kam honepsur kurre faktin qe ajo ish nje derivat i PK dhe shumica a anetareve ishin ish-komuniste. Kjo me beri te angazhohem ne politiken e djathte, megjithese ne opozite. Ne ate kohe "e djathta" per mua, ashtu si per shumicen e shqiptareve, do te thoshte akoma "oponence kunder komunizmit". Qeverisja e keqe e PD, farsa e zgjedhjeve te 1996, piramidat, te cilat te gjitha cuan ne anarkine dhe shkaterrimin e shtetit te 1997, me binden qe te mos angazhohesha me PD (partine qe vite me pare e kisha simpatizuar aq shume). Nder partite e tjera te djathta me me integritet me dukej Partia Republikane, prandaj vendosa te angazhohem aty". Fillimisht ajo u aktivizua ne forumin e gruas. Shume shpejt pas anetaresimit ne parti ajo u zgjodh Kryetare e Forumit te Gruas Republikane dhe me pas ne strukturat drejtuese te partise. Ne zgjedhjet lokale te vitit 2000 ishte kandidate per kryetare minibashkie ne zonen 10 te Tiranes. Ambicjet e saj ne politike nuk ishin ne fushen e pushtetitlokal, po ky kandidim do t’i vlente si eksperience per te ardhmen. Duke qene perfaqesuese e nje partie te vogel nuk fitoi dhe kjo nuk ishte cudi, perderisa mentaliteti i votuesve ne Shqiperi akoma eshte "vota partise dhe jo individit".

Ne zgjedhjet parlamentare te vitit 2001, megjithe zhurmen dhe propaganden qe u be nga ana e liderve te partive kryesore politike per rritjen e numrit te kandidateve gra, ne prag te fushates kynumer ishte ne nivele shume te ulta, sidomos numri i grave qe kandidonin nga forcat e djathta. Forumet politike te grave, nga frika e "perjashtimit nga partia", nuk reaguan sic duhet. Te zhgenjyer nga kjo situate, Mirela me shume kolege te saj, Lajla Pernaska, Nora Malaj dhe te tjera perfaqesuese nga OJQ, reaguam duke denoncuar farsen e lidereve politike, kryesisht atyre te djathte. Mirela u tregua shume kurajoze, ajo shkroi disa artikuj ne shtyp (nje nder te cilet i titulluar "Xha Sulot e politikes") dhe dha disa intervista ne TV. Luften kunder "politikes mashkullore" e vazhdoi edhe brenda partise, ne kryesi dhe asamblene e pergjithshme, jo vetem per nivelin e ulet te kandidateve gra, po me gjere, per mungesen e transparences dhe menyren e selektimit te kandidateve per deputete ne pergjithesi. "Deficienca me e madhe ne partite shqiptare eshte mungesa e transparences dhe e demokracise se brendshme – thote ajo - po guxove te kritikosh te prêt perjashtimi. Ne pergjigje te "rebelimit" tim kryesia vendosi organizimin e konferences se jashtezakonshme te forumit te gruas me qellim heqjen time si drejtuese e forumit, thirrja e se ciles ishte ne kundershtim te plote me statutin. Duke qene e tille une e bojkotova, pas se ciles une nuk isha me jo vetem kryetare e forumit te gruas, po nuk beja pjese me as ne strukturat drejtuese te tij". Por as me këtë masë ndëshkuese që mori nga "partia e burrave" Mirela nuk u thye. Ja si e kujton ajo vazhdimin e luftës për ndryshim: "Fill pas kesaj ngjarje, ne pranveren e 2002, ne parti beheshin pergatitjet per kongresin e partise. Kongresi ishte ngjarje delikate dhe e rendesishme sepse kishte te bente me linjen e ardhshme politike te partise si dhe zgjedhjet e kryetarit dhe forumeve drejtuese. E vetmja kandidature per kryetar ishte ajo e kryetarit aktual dhe delegatet filluan te perzgjidheshin me kujdes ne menyre qe te ishin "sa me besnike ndaj kryetarit dhe vijes se partise". Cfare nivel democracie mund te pritej nga nje kongres i tille vetem me nje kandidature dhe me te tille delegate? Ne keto kushte une vendosa te hedh kandidaturen per kryetare partie.  Kandidimi i nje gruaje si kryetare partie (jo si marionete apo garnityre) ishte rasti i pare ne partite politike shqiptare dhe si i tille terhoqi vemendjen e medias. Strukturat drejtuese dhe organizative te partise jo vetem s’me ndihmuan, po me vune rrota neper kembe. Ndersa njerezit ne baze, forumet politike te grave, OJQ-te dhe vecanerisht media me mbeshteten. Une mbajta nje fjalim ne kongres qe u cilesua shume disident, kurse kongresi vete me ovacionet "te na rroje partia dhe kryetari yne i shquar", "poshte opozitaret (armiqte)", fjalimet mediokre dhe servile, me nxorri mallin e kongreseve te dikurshme te partise se punes. Megjithese fushata ime qe e shkurter (meqe aq e lejonte koha) dhe kisha mangesi ne burime njerezore dhe financiare, rezultati qe arrita ishte shume i kenaqshem. Po kryesorja ishte qe qe nje eksperience shume e mire politike e cila me perforcoi parimin qe njeriu duhet te luftoje per ate qe beson se eshte e drejte. Guximi per sfidimin e "kryetarit Mao" u pagua me perjashtimin nga strukturat drejtuese te partise pas kongresit. Kjo shenoi dhe largimin tim nga PR".  

"Ç’mendoni për civilizimin e politikës shqiptare – e pyes - Sa ndjehet nevoja e zbutjes se politikes mashkullore shqiptare nga prania e bute e femrave? "Politika shqiptare eshte akoma shume primitive, ka mungese te kultures politike, mungese koncensusi, mungese transparence dhe te demokracise se brendshme ne parti, partite politike shqiptare jane parti te tipit "kryetare + vule. Me e keqja eshte qe politikanet dhe burrat e shtetit ne me shumten e tyre jane te papergjegjshem, inkompetente, medioker, amorale dhe te korruptuar. Pasojat e qeverisjes se keqe dhe te papergjegjshme kane cuar ne gjendjen e rende ekonomike, politike dhe sociale te Shqiperise sot dhe po behet pengese per progresin e saj drejt integrimit ne Europe". Ndersa ne lidhje me prezencen e grave ne politike, Mirela shprehet "sic dihet aktualisht Shqiperia ka nivelin me te ulet ne pozicionet e larta vendim-marrese (5% ne Parlament) ne Europe dhe me te ultin qe ka pasur ndonjehere. Nje levizje e gjere qe perfshin forumet politike te grave, organizmat shteterore, OJQ dhe organizmat nderkombetare (OSBE, ODHIR, PNUD), ka kohe qe eshte aktive ne drejtim te perpjekjeve per rritjen e ketij perfaqesimi, nje nga drejtimet e se ciles ka qene ideja per futjen e kuotimit. Po politika shqiptare eshte shume maskiliste dhe akoma ekzistojne nje sere barierash qe pengojne pjesemarrjen dhe rritjen e perqindjes se grave ne politike. Ne 2001 sebashku me disa kolege te forumeve te tjera politike formuam "Rrjetin e Grave ne Politike", i cili ishte nje rrjet gjithperfshires i forumeve te te te gjithe spektrit politik (nga e majta ne te djathte), me objektiv rritjen e perfaqesimit te grave ne pozicionet vendim-marrese politike, duke filluar nga listat e kandidimit dhe me pas ne qeveri dhe parlament.  Krijimi i ketij rrjeti perbente nje sukses sepse per here te pare perfaqesueset e forcave te ndryshme/kunderta politike po bashkepunonin per nje objektiv te perbashket. Une pata nderin ta drejtoj kete rrjet derisa u largova nga Shqiperia".

"Per here te pare kontakti me principet perndimore te djathta (jo thjesht oponenca kunder komunizmit, te ciles ne vitet e fundit te ’90 i kish ikur aktualiteti) qe gjate qendrimit tim nje vit ne kryeqytetin politik te Amerikes, ne Washington DC. Aty u njoha dhe vendosa lidhje me anetare dhe aktiviste te Partise Republikane Amerikane, mora pjese ne Kongresin e Grave Republikane dhe ne aktivitete te tjera dhe pata rastin te takoj disa Kongresmene republikane. Ky angazhim qe aq aktiv saqe shoket e mi te programit me thonin me shaka "ti ke ardhur per shendet publik ketu apo per politike?". Sic e permenda me lart, angazhimi im kater vjecar ne politike ne Shqiperi, pavaresisht se aktiv, ka qene vullnetar, pra une vazhdoja te punoja ne profesionin tim dhe kurre s’me shkonte ne mend te braktisja profesionin e mjekes ("profesion prej verteti" - sic e quante babai im) dhe te behesha nje dite politikane, pra qe politika te behej profesioni im. Megjithate ata qe kane hyre ne politike e kane provuar qe ajo te kthehet ne pasion, sic m’u kthye mua. Sa me thelle hyja, aq me shume me terhiqte. Keshtu gradualisht erdhi "divorci i dyte", politika per shendetin publik, vendimi per t’i hyre karieres se mirefillte politike. Megjithese kisha eksperience, formimi im teorik ne politike ishte i manget. Keshtu ideja per te studiuar shkenca politike u kristalizua dhe u poq gradualisht". Ne vitin 2002 Mirela aplikoi dhe fitoi nje burse ne Universitetin e Kardifit (Wales, UK) per nje program Masteri (MSc) mbi politiken dhe politikat publike ne vendet e Europes Perendimore dhe ne Bashkimin Europian. Ne fillim e pati shume te veshtire sepse per here te pare po studionte shkenca politike me nje formim krejt te ndryshem arsimor, e ardhur nga shkenca mjekesore. Megjithate arriti t’a mbaroje me rezultate shume te mira dhe te marre "Distinction". Fushat e interesit per te tani vec politikes shqiptare, eshte edhe politika britanike, Bashkimi Europian dhe integrimi Europian i Shqiperise. Si pjese e te pares prej muajsh eshte angazhuar ne Partine Konservatore Britanike, duke u bere qe nga maji i kaluar anetare e nje prej partive te djathta me prestigjoze ne bote dhe dikur e Margaret Thatcher, idhullit te saj ne politike, "gruas se hekurt" qe ajo e adhuron. "Angazhimi ne aktivitetet politike dhe sociale te Partise Konservatore te Uellsit dhe ne fushatat elektorale me ka bere te dalloj diferencat e medha qe eksistojne mes partive perendimore dhe partive ne Shqiperi ne cdo aspekt, te organizimit, funksionimit, menaxhimit te tyre, te politikave dhe mbi te gjitha te nivelit te democracise" – thote Mirela. Tani ajo punon si researcher per grupin parlamentar konservator ne Asamblene Nacionale (i cili luan rolin e Parlamentit) te Uellsit.

Si pjese e se dytes, se bashku me supervisorin e saj, po punon mbi nje liber me titull "Accession of Albania into the EU: Transformation and democratisation" (Hyrja e Shqiperise ne BE: Transformimi dhe demokratizimi), i bazuar ne dizertacionin qe mbrojti disa muaj me pare. "Mendoj qe ky liber do jete i vlefshem jo vetem sepse trajton nje teme bashkekohore sic eshte ajo e integrimit dhe aksesionit te Shqiperise ne familjen europiane, por edhe sepse eksiston nje vacuum ne literaturen shqiptare dhe te huaj mbi ceshtjet e demokratizimit, tranzicioni dhe integrimit te Shqiperise". Botimi i ketij libri eshte prioriteti i saj per muajt e ardhshem.

"Per arsyet qe dihen – thote Mirela - eshte e veshtire ne Shqiperi per nje grua te beje kariere profesionale dhe aq me shume politike. Duke qene familjare, bashkeshorte dhe nene dhe per mua nuk ka qene e lehte, pavaresisht se kam pasur ne te shumten e rasteve suportin e familjes. Megjithese kariera eshte shume e rendesishme per mua, Cindy, vajza ime 7 vjecare, eshte gjeja me e rendesishme e jetes sime. Shpesh here kam bere sakrifica duke u ndare prej saj, edhe per periudha te gjata te studimeve jashte vendit. Ajo tani eshte ne klase te dyte ne nje shkolle fillore ne Kardif dhe une perpiqem qe te mos e harroje shqipen".

Se fundi i bej pyetjen e zakonshme mbi planet per te ardhmen. "Une bej pjese ne ate kategori shqiptaresh "nostalgjike" per memedheun. Ajo qe me mungon shume ketu eshte rrethi im shoqeror, miqte, shoket e shoqet ne Tirane si dhe klima mesdhetare me diell. Por per aq kohe sa situata e pergjithshme atje eshte sic eshte dhe kur s’te ofrohen alternativa te pershtatshme punesimi, mendoj te qendroj edhe per disa vite ne UK sepse, vec punes, angazhimit dhe experiences qe po fitoj ne politike, kam deshire te kryej nje doktorate (PhD) ne ceshtjet e integrimit Europian. Po ne planet afatgjata kam deshire te kthehem perseri ne Shqiperi per te jetuar e punuar atje".